Co mnie cieszy a co smuci?

Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat podany poniżej.
Ewentualne pytania lub uwagi, zdjęcia prac dzieci proszę kierować na maila:sw.jozef@onet.pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska

Co mnie cieszy a co smuci?
https://przedszkouczek.pl/wp-content/uploads/2020/01/Puzzle-1.pdf
obrazki – emocje
http://bystredziecko.pl/kolorowe-dyktando-graficzne-serce-odkoduj-obrazek-matematyka/
do druku – zakodowane serce, proszę pomóc dziecku w wykonaniu serca  według poleceń

//https://youtu.be/l4WNrvVjiTw youtu.be/l4WNrvVjiTwNG LYRICS
If you’re happy happy happy, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands.

If you’re angry angry angry, stomp your feet.
If you’re angry angry angry, stomp your feet.
If you’re angry angry angry, stomp your feet, stomp your feet.
If you’re angry angry angry, stomp your feet

https://youtu.be/PeYcxLa31hY
Piosenka o beksie sł. Jerzy Dąbrowski, muz. Jarosław Kukulski

Czeka nas dzisiaj nie lada gratka,
bo w tej piosence będzie zagadka.
Jak się nazywa osoba,
która płacze jak ciemna chmura?

Płacze, gdy każą umyć jej szyję.  
Płacze, gdy chudnie, płacze, gdy tyje.
Płacze, gdy zrobi w zeszycie kleksa. .
Jak się nazywa – Beksa.
Ref.: Beksa to jest taka dama,  
co bez przerwy robi dramat.
Zawsze nie tak, zawsze źle.
Beksa ciągle mówi be.

Beksa to jest taka pani,
co się nie uśmiechnie za nic.
Nie ma mowy, nie ma nie.
Beksa ciągle mówi be.

Czeka nas dzisiaj trudne zadanie.
Jak wygnać z beksy to jej płakanie?
Jaką tu radę znaleźć dla beksy,
uśmiech tu jest najlepszy.

Bekso, spróbuj, a zobaczysz,
ile uśmiech w życiu znaczy.  
Tylko ten się czuje źle,
kto bez przerwy mówi be.

Bekso, nie rób takiej miny,
bo się w końcu obrazimy.
Bekso, tak prosimy cię,
przestań wreszcie mówić be.

Ref.: Beksa to jest taka dama,  
co bez przerwy robi dramat.
Zawsze nie tak, zawsze źle.
Beksa ciągle mówi be.

Rozmowa z dziećmi na temat  „Co zrobić, gdy chce mi się płakać?”
1.Z jakie­go powodu czasem płaczecie?
2. Kiedy przestajecie płakać?
3.Co lub kto wam w tym pomaga?
4.Czy płacz jest nam czasem trochę potrzebny?
5.Jak się nazywa osoba, która bardzo często płacze bez powodu?  Jak my możemy pomóc takiej osobie?
6.Jaką radę daje beksie piosenka? (żeby się uśmiechała).

Praca plastyczno techniczna: „Zegar emocji” potrzebne rzeczy – talerz papierowy, 6 kółeczek z narysowanymi emocjami: radość, smutek, zdziwienie, złość, zadowolenie, strach, klej,1 pinezka, strzałka z papieru, korek lub gumka myszka. Wykonanie: przyklejamy kółeczka z emocjami na brzegu talerzyka, przymocowujemy strzałkę w środku talerzyka za pomocą korka.
Bawimy się z dzieckiem  czytając krótkie wierszyki i pytamy: Jaki był wierszyk? Dziecko na zegarze pokazuje odpowiednią minkę.
 Udanej zabawy.
Wiersze np: Jan Brzechwa – „Psie smutki”, Dorota Gellner – „Zły humorek” Julian Tuwim – „Murzynek Bambo”, Jan Brzechwa – „ Kaczka Dziwaczka”

Robimy instrumenty muzyczne

Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat podany poniżej.
Ewentualne pytania lub uwagi, zdjęcia prac dzieci proszę kierować na maila:sw.jozef@onet.pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska

Robimy instrumenty muzyczne
„Co to? Kto to?” – rozwiązywanie zagadek

1. Może być dęty, może być i strunowy,

ważne, aby był do gry gotowy.

Piękne dźwięki nam wygrywa,

z nim piękna muzyka jest możliwa. (instrument muzyczny)

2. Jest to zespół niemały,

mogą w nim być skrzypce, a nawet organy.

Gdy wszyscy razem zaczynają grać,

to aż publiczność chce z foteli wstać. (orkiestra)

3. Zna go każde w przedszkolu dziecko,

zawsze stoi przed swoją orkiestrą

i porusza drewnianą pałeczką. (dyrygent)

Dyrygenta wszyscy się słuchają,

tylko na nią patrzeć mają.

Dzięki tej drewnianej pałeczce

wszystko uda się w każdej pioseneczce. (batuta)

Muzyka to coś wspaniałego Dominika Niemiec

Dźwięki płyną bardzo leciutko

niby frunące ptaszki na wietrze,

ciekawi was, czego słucham?

Właśnie przysłuchuję się orkiestrze.

W tle brzmią grube trąby.

Słychać skrzypce, dzwonki i flety.

Mam na twarzy coraz większe wypieki.

Teraz partię solową mają klarnety.
Orkiestra gra coraz głośniej,

czuję się podekscytowana.

Dźwięków jest wokół mnie coraz więcej,

chciałabym umieć tak grać sama.

Bo świat nut jest zaczarowany,

muzyka to coś wspaniałego.

Może wzruszać, albo zachwycać,

wzbudzić euforię w sercu każdego.
Rozmawia z dzieckiem na temat wiersza:
1.Jak myślisz, gdzie była dziewczynka?
2.Czego słuchała? Jakie instrumenty grały w orkiestrze?
3.Jak czuła się dziewczynka, słuchając muzyki?
4.Jakie emocje może wywoływać muzyka?

Praca plastyczno – techniczna -  „Gitara” potrzebne materiały:
 Pudełko po chusteczkach higienicznych, jedna pla­stikowa rurka, nożyczki i pięć gumek recepturek, dwa paseczki taśmy dwustronnej. Wykonanie: Przyklejamy  taśmę dwustronną  równolegle do krótszych boków pudełka – między krawędzią pudełka a dziurą, przecinamy plastikową rurkę na pół tak, aby powstały dwie krótkie rurki, i naklejają je na pudełku, w miejscu dwustronnej taśmy klejącej. Następnie dziecko nakłada gumki recepturki tak, aby opierały się o rurki.
Można wykonać inny instrument muzyczny według własnego pomysłu.

http://p.calameoassets.com/180416115222-e17f8bcd3a651a26d04d63770ade6317/p79.jpg
członkowie orkiestry – karty pracy

Wspólne zabawy muzyczno - ruchowa

https://youtu.be/or-xxFjWMy0
Jestem muzykantem  - piosenka

Jestem muzykantem - konszabelantem,
my muzykanci-konszabelanci.
Ja umiem grać, my umiemy grać.
- A na czym? -Na pianinie.
A pianino, i no, i no, a pianino, i no, i no,
A pianino, i no, i no, i no, i no gra

Jestem muzykantem - konszabelantem,
my muzykanci-konszabelanci.
Ja umiem grać, my umiemy grać.
- A na czym? -Na flecie.
A  na flecie
Fiju, fiju, fiju, fiju Fiju, fiju,
A  na flecie
Fiju, fiju, fiju, fiju, gram

Jestem muzykantem - konszabelantem,
my muzykanci-konszabelanci.
Ja umiem grać, my umiemy grać.
- A na czym? – Na skrzypcach
A na skrzypcach
dylu,dylu, dylu,dylu,dylu, dylu
A na skrzypcach
dylu,dylu, dylu,dylu, gram

Jestem muzykantem - konszabelantem,
my muzykanci-konszabelanci.
Ja umiem grać, my umiemy grać.
- A na czym? – Na trąbce
A na trąbce
tru tu tu tu, tru  tu tu tu tru  tu tu tu
A na trąbce
tru tu tu tu tru tu tu  gram

Jestem muzykantem - konszabelantem,
my muzykanci-konszabelanci.
Ja umiem grać, my umiemy grać.
- A na czym? –Na bębnie
a na bębnie
bum tarara, bum tarara, bum tarara,
a na bębnie bum tarara, bum tarara, gram

Jestem muzykantem - konszabelantem,
my muzykanci-konszabelanci.
Ja umiem grać, my umiemy grać.
- A na czym? –Na wszystkim
A pianino, i no, i no, a pianino, i no, i no,
A  na flecie
Fiju, fiju, fiju, fiju Fiju, fiju,
A na skrzypcach
dylu,dylu, dylu,dylu,dylu, dylu
A na trąbce
tru tu tu tu, tru  tu tu tu tru  tu tu tu
a na bębnie
bum tarara, bum tarara, bum tarara,

https://youtu.be/Zg7pCZOtMXo
Rytmiczna rozgrzewka w podskokach
https://youtu.be/Uka06rXbUVA
the butterfly colors – kolorowe motyle
https://youtu.be/dDHJW4r3elE
Wash Your Hands Song
https://youtu.be/OmAZquWgp9A
Ręce do góry

Gramy na instrumentach

Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat podany poniżej.
Ewentualne pytania lub uwagi, zdjęcia prac dzieci proszę kierować na maila:sw.jozef@onet.pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska

Gramy na instrumentach

Proszę obejrzeć z dzieckiem krótkie filmiki edukacyjne, porozmawiać na temat:
1.Co to jest orkiestra ? ( duży zespół instrumentalny, liczący zazwyczaj od kilkunastu do kilkudziesięciu, a nawet ponad stu instrumentalistów. W celu synchronizacji gry takiej ilości wykonawców w orkiestrze potrzebny jest dyrygent).
2. Jak wygląda orkiestra?
3. Czy było w niej dużo ludzi i instrumentów?

https://youtu.be/TI_P7pnZrJs
Frozen - Let It Go
https://youtu.be/uxi4L_XJ4GY
Johann Strauss Sr - Radetzky March
https://youtu.be/gOlfk1U6z-8
Po co orkiestrze dyrygent, batuta
https://youtu.be/f43qSH2Nq9w
Instrumenty film edukacyjny

Mysia orkiestra - Dorota Kellner

Dla kotów w sylwestra gra mysia orkiestra.
Stanęła pod bramą, gra w kółko to samo.
Mysz pierwsza po strunach ogonem przebiera.
Mysz druga się śmieje jak głupi do sera.
A trzecia i czwarta ze złotym bębenkiem, fałszując okropnie, śpiewają piosenkę.
Więc koty z piwnicy stos waty przyniosły i uszy zatkały, i gdzieś się wyniosły, wołając:
- Ach, nie ma jak kocia muzyka! Od mysiej niestety dostaję bzika.  
Proszę porozmawiać z dzieckiem na temat wiersza.
Pytania do wiersza:
1. Jaka orkiestra grała dla kota w sylwestra?
2. Ile myszek było w tej orkiestrze i na czym grały?
3.Czy kotom podobała się mysia muzyka?

https://przedszkolankowo.pl/2017/01/12/instrumenty-muzyczne-plansze-zestaw-1/
Instrumenty muzyczne  - obrazki do pokazania – podziel na sylaby nazwy instrumentów
http://p.calameoassets.com/180416115222-e17f8bcd3a651a26d04d63770ade6317/p77.jpg
rysuj instrumenty pośladzie.

https://www.dropbox.com/s/sf2m0koxyc219k6/Eenvoudige%20grafiek%20voor%20kleuters%2C%20tel%20de%20instrumenten%2C%20kleuteridee.nl%2C%20Kindergarten%20math%20music%20game%2C%20graphic%2C%20free%20printable.pdf?dl=0 - instrumenty muzyczne karty pracy – proszę wydrukować kartę i zaznaczyć w odpowiednim okienku ilość instrumentów.

Jaki to instrument?

Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat instrumentów muzycznych.

Ewentualne pytania lub uwagi proszę kierować na maila:sw.jozef@onet.pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska.

Jaki to instrument?

https://youtu.be/zsCvpBgkv6s
instrumenty muzyczne – piosenka edukacyjna

Na muzyce w przedszkolu – proszę nauczyć się piosenki.

sł. i muz. Katarzyna Kulikowska

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.

Teraz zagra bęben, my idziemy wkoło. x2

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.

Teraz grają janczary, my biegamy wkoło. x2

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.

Teraz grają drewienka, my cwałujemy wkoło. x2

Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło.

Teraz grają drumle, my skaczemy wkoło. x2

Zagadki dźwiękowe:  proszę włączyć dźwięk instrumentów bez pokazywania  obrazka po odsłuchaniu dźwięku należy zapytać.  Jaki  instrument zagrał?

https://youtu.be/aenK0FN4cww
bęben
https://youtu.be/PHwfc4y_Z10
janczary
https://youtu.be/iptYbuvm44o
drewienka od 22 sekundy
https://youtu.be/_KWSSlsDI1c
drumle

„Masaż” – rodzic siada za dzieckiem i odwrotnie: wykonuje  masaż pleców osoby siedzącej przed nimi zgodnie ze słowami i wiersza.

Idą słonie,                                         Rodzic kładzie  całe dłonie na plecach dziecka.

potem konie,                                                 Uderza delikatnie piąstkami.

panieneczki na szpileczkach                          Stuka palcami wskazującymi.

z gryzącymi pieseczkami,                              Delikatnie szczypie.

świeci słonko,                                               Dłońmi zatacza koła.

płynie rzeczka,                                              Rysuje linię.

pada deszczyk,                                              Stuka  wszystkimi palcami.

czujesz dreszczyk?                                           Łaskocze.

https://www.wsip.pl/przedszkole-wsip-online/?fbclid=IwAR1YJjX-KG_jtRxj98BPxI3vuD9V09Rxx2pQGwEr693WMJRg4881E23kknA
Zestaw zabaw na każdy dzień.

To moja Polska

Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat Polski, na podstawie wiersza oraz piosenki.

Ewentualne pytania lub uwagi proszę kierować na maila:sw.jozef@onet.pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska.

To Moja Polska

Dominika Niemiec

Tu jest moje miejsce na Ziemi.

Tu jest mój dom i moja rodzina.

To jest moje miasto, moje ulice.

Tu każdy mój dzień się kończy i zaczyna.

Znam tu każdy plac, każdy zakątek.

Tu mam kolegów i chodzę do przedszkola.

To miejsce kochać, cenić i szanować

to moja Polaka – patrioty rola.

Pytania do wiersza:  
Którego kraju dotyczył ten wiersz?  Kim są ludzie miesz­kający w Polsce? Kto to jest patriota?
Jakimi uczuciami darzymy nasz kraj? Dlaczego czujemy się związani z naszym krajem, co tutaj jest nasze?
Jedzie pociąg z daleka  - zabawa dla całej rodziny  https://youtu.be/FxrKnHh0dUk

Jedzie pociąg z daleka,                      Dzieci tańczą w kółeczkach.

ani chwili  nie czeka.                         jw.

Konduktorze łaskawy,                       Zmieniają kierunek.

zabierz nas do Warszawy. x2

Konduktorze łaskawy,                       Stają naprzeciw siebie, chwytają się pod boki.

zabierz nas do Warszawy.                  Bujają się w lewo i w prawo.

Trudno, trudno to będzie,                   jw.

dużo osób jest wszędzie. x2               jw.

Pięknie pana prosimy,                                   Robią w parach haczyki w prawo, podskakując.

jeszcze miejsca widzimy.                   Robią w parach haczyki w lewo, podskakując.

A więc prędko wsiadajcie,                 Tworzą „pociąg”.

do Warszawy ruszajcie. x2                   Pierwsza osoba z „pociągu” kieruje dziećmi tak, aby zatoczyły krąg.

Pytania do piosenki: Dokąd ci ludzie chcieli pojechać? Dlaczego konduktor nie chciał ich zabrać Czy pojechali jednak do Warszawy? Jak myślicie, dlaczego chcieli pojechać do Warszawy? Co mogli tam zobaczyć?

http://bystredziecko.pl/szlaczki-dla-dzieci-mlodszych-5/ - popraw do śladzie.
http://p.calameoassets.com/180416115222-e17f8bcd3a651a26d04d63770ade6317/p93.jpg

grafomotoryka – figury geometryczne

Proszę sobie przypomnieć: https://youtu.be/xQk8p7XY23A  - polskie symbole Narodowe Shttps://youtu.be/pqEFs5cKg2Y  - Kto Ty Jesteś?
https://youtu.be/ioUutRw9WeQ  - Mazurek Dąbrowskiego – 1 zwrotka
https://youtu.be/plug6OIrxRM  - Jesteśmy Polką i Polakiem - piosenka

Wars i Sawa

Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi na temat powstania Stolicy Polski na podstawie opowiadania.
Ewentualne pytania lub uwagi proszę kierować na maila:sw.jozef@onet.pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska.

Wars i Sawa

Joanna Kończak

Gdy rybak Wars wypłynął na połów, zobaczył w rzece dziwną, wielką rybę. Z ciekawości pod­płynął bliżej. To nie była ryba, ale syrena. Miała ciało pięknej dziewczyny i rybi ogon. Nazy­wała się Sawa. Wars zakochał się w syrenie, a ona w nim. Syrena nie chciała dłużej żyć w rze­ce. W magiczny sposób ogon Sawy odmienił się w ludzkie nogi. Szczęśliwa para zamieszkała w chacie nad Wisłą. Pewnego razu zapukał do nich gość. To był książę Ziemomysł, który zgubił się na polowaniu. Wars i Sawa nie wiedzieli, jak ważna osoba do nich trafiła. Z dobroci przyjęli wędrowca pod dach, nakarmili i przenocowali. Książę wyznał potem, kim jest. Podziękował szczerze za pomoc i powiedział: „Ziemie te na zawsze Warszowe zostaną”. Warszawa zyskała więc swoją nazwę, by wszyscy pamiętali o dobrym sercu Warsa i Sawy.

 Pytania do treści legendy: Co zobaczył rybak, gdy wypłynął na połów? Co się okazało, gdy podpłynął bliżej? Jak wyglądała syrena? Jak miała na imię? Co się stało, gdy rybak i syrena zakochali się w sobie? Gdzie zamieszkała szczęśliwa para? Kto pewnego dnia zapukał do ich cha­ty? Wars i Sawa nie wiedzieli, że ten człowiek to książę. Jak go przyjęli? Jak odwdzięczył się książę gospodarzom? Od czego Warszawa uzyskała swą nazwę?

Syrenka została symbolem Warszawy i znajduje się w herbie tego miasta. Warszawa została STOLICĄ Polski – jest to  główne miasto państwa, siedziba rządu lub innego organu władzy wykonawczej, siedziba przedstawiciela władzy wykonawczej w terenie.

https://www.znaki24.pl/herb-warszawa-95662.html - herb Warszawy

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgU8etLj4sgxdHPlsdjXw73TcpSGeC3GESBsVKdVySmU5R1dAZhJpqthy3v8u9XfbF9_cQFBoqageQ1dhiJyJosfE0gC2ZhT2RHaCFWhC9c8OTpnmzh0Q_IZyDKEGCo5ksPLsaA3wOR3oU/s1600/warszawska+syrena.jpg
karta pracy Syrenka Warszawska – praca plastyczna – technika pracy dowolna.

Zabawa z pokazywaniem: Mała Miczitanka – wierszyk powtarzamy coraz szybciej.

Taka mała Miczitanka mi się spodobała            Dłonie zbliżone do siebie jedna nad drugą.

Takie duże pióro miała                                     Dłonie oddalone od siebie jedna nad drugą.

Ona taka mała                                                  Dłonie zbliżone do siebie.

Takie duże                                                       Dłonie oddalone.

Taka mała                                                        Dłonie zbliżone.

Taka mała                                                        Dłonie zbliżone.

Takie duże                                                       Dłonie oddalone.

Takie duże                                                       Dłonie oddalone.

Taka mała                                                        Dłonie zbliżone.

Taka mała                                                        Dłonie zbliżone.

Takie duże                                                       Dłonie oddalone.

Katechizm polskiego dziecka

Dzień dobry, proszę Państwa przesyłam materiały dla dzieci, mam nadzieję że są one ciekawe i dzieci się przy nich nie nudzą. Proszę o rozmowę z dziećmi Dlaczego trzeba szanować flagę? Na podstawie opowiadania kotylion.
Ewentualne pytania lub uwagi proszę kierować na maila:sw.jozef@onet.pl
Pozdrawiam. Dorota Witkowska

Katechizm polskiego dziecka
Autor: Władysław Bełza

-  Kto ty jesteś?
– Polak mały.
– Jaki znak twój?
– Orzeł biały.
– Gdzie ty mieszkasz?
– Między swemi.
– W jakim kraju?
– W polskiej ziemi.
– Czem ta ziemia?
– Mą ojczyzną.
– Czem zdobyta?
– Krwią i blizną.
– Czy ją kochasz?
– Kocham szczerze.
– A w co wierzysz?
– W Polskę wierzę.
– Coś ty dla niej?
– Wdzięczne dziecię.
– Coś jej winien?
– Oddać życie.

 Kotylion

Piotr Wilczyński

Pani Kasia opowiadała nam w przedszkolu o naszych barwach narodowych i o różnych symbo­lach. – A to jest nasze godło, czyli znak wszystkich Polaków – i pokazała na obrazek, który wisi na ścianie w naszej sali. – Jak myślicie, co on przedstawia?

– To jest ptak, bo ma skrzydła i dziób – zawołała Helcia.

– Proszę pani, a co to za ptak? – spytał Bartek.

– Naszym godłem jest biały orzeł – odpowiedziała pani – i właśnie teraz nauczymy się piękne­go wiersza, który zna każdy Polak. Słuchajcie, a potem będziemy powtarzać: — Kto ty jesteś?— Polak mały.— Jaki znak twój?— Orzeł Biały— Gdzie ty mieszkasz?— Między swemi.— W ja­kim kraju?— W polskiej ziemi.— Czym ta ziemia?— Mą Ojczyzną.— Czym zdobyta?— Krwią i blizną.— Czy ją kochasz?— Kocham szczerze.— A w co wierzysz?— W Boga wierzę.

Pani Kasia mówiła, że pojutrze będzie Święto Flagi, i że wtedy nie będziemy szli do przed­szkola. Za to wszyscy, to znaczy mama, tata, dziadek i ja, pójdziemy oglądać obchody. Ale na razie musimy się do tego święta przygotować. Bo my też chcemy pokazać, że jesteśmy dumni z naszej flagi.
Gdy wróciłem z przedszkola, całe popołudnie robiliśmy z dziadkiem świąteczne dekoracje. – Mamo, mamo, zobacz – pomachałem do mamy flagą.

– Piękna flaga. Sami ją zrobiliście? – Mama uśmiechnęła się. Dziadek właśnie wszedł do po­koju. – Tak Grażynko, a za chwilę będziemy robić dla nas wszystkich kotyliony.

– Dziadku. Co to jest kotylion? – spytałem.

– Kotylion to jest taka kokarda w kształcie koła. Nosi się go na czapce albo przypięty do ubrania. To jest taki symbol, patriotyczna odznaka. Nasza kokarda narodowa ma te same kolo­ry co flaga. Kolor biały to kolor naszego białego orła, a czerwony to kolor tarczy, na której tego orła się przedstawia – dziadek tłumaczył mi cierpliwie. Usiedliśmy przy stole. Dziadek wycinał nożyczkami kółka małe i duże.

– Michałku. Podaj mi, proszę, klej – powiedział dziadek. Nakleiliśmy białe, bibułkowe środ­ki, a jak tylko wyschną, przyczepi się agrafki do przypięcia i będą gotowe.

Dziś od samego rana nie mogłem spokojnie usiedzieć. Po prostu nie mogłem się doczekać ,kiedy już będą te obchody. Wzięliśmy ze sobą flagę, tę którą zrobiłem wczoraj z dziadkiem. I wszyscy mieliśmy przypięte do kurtek kotyliony. Przyjechaliśmy na Plac Zamkowy i właśnie zaczęły się pokazy. Żołnierze w zielonych mundurach chodzili parami, a potem czwórkami ,i robili różne sztuczki z karabinami.

– To jest pokaz musztry paradnej – powiedział dziadek.

– A co to musztra, dziadku?

– Musztra to jest taki trening. Żołnierze muszą być dobrze wyszkoleni i bardzo sprawni. Ćwiczą więc razem na poligonie, żeby byli wytrzymali. Podczas różnych świąt pokazują taką musztrę i możemy wtedy zobaczyć, jak są wytrenowani, żebyśmy mogli być z nich dumni i czuć się bezpiecznie.

A potem tata jeszcze powiedział, że to jest bardzo ważne, żeby wiedzieć, kim jesteśmy, gdzie jest nasza ojczyzna. Wtedy lepiej i chętniej pracujemy dla siebie nawzajem, bo wszyscy razem budujemy Polskę.

– A wiesz, Michałku, że nie zawsze była Polska. Było tak kiedyś, że chciano nam zabrać ojczyznę. Były wojny i powstania, ale dziś mamy wolny kraj i musimy znać naszą historię. I dla­tego świętujemy naszą flagę, bo to jest znak wszystkich Polaków.

Nagle w górze zahuczało tak, że nic nie było słychać. Wszyscy popatrzyliśmy na niebo, a tam nad nami przeleciało sześć samolotów, równiutko jeden nad drugim. I naraz wypuściły smugi kolorowego dymu. Trzy samoloty wypuściły biały, a trzy czerwony dym i na niebie z tego dymu powstała wielka biało-czerwona flaga. I machaliśmy do pilotów naszymi flagami, które zrobili­śmy z dziadkiem. Potem poszliśmy na spacer i lody.

Wieczorem, kiedy już leżałem w łóżeczku, przyszedł do mnie tata. Co wieczór przychodzi, żeby mi poczytać bajkę. Czasami też mi opowiada różne ciekawe historie. – Tatusiu, a dlaczego Orzeł Biały jest naszym znakiem? – spytałem.

– Opowiem Ci legendę o trzech braciach. Dawno temu nasi przodkowie wędrowali w poszuki­waniu krainy, w której mogliby zamieszkać. Ich wodzami byli bracia: Lech, Czech i Rus. Pewnego dnia przybyli do pięknej doliny, gdzie rosły piękne lasy, płynęły wartkie rzeki pełne ryb, a ziemia była urodzajna. Słońce już zachodziło i zabarwiło niebo na czerwono. Nagle w górze dał się sły­szeć krzyk jakiegoś ptaka. Bracia podnieśli głowy i ujrzeli krążącego nad ich głowami białego orła. Wtedy Lech powiedział: – To jest dla mnie znak, że ze swoim ludem mam zostać w tej ziemi. Bracia pożegnali się serdecznie. Czech wraz ze swoim plemieniem poszedł na południe, a Rus na wschód. Lech zaś zbudował warowny gród nieopodal wielkiego, starego dębu, na którym było gniazdo tego orła i nazwał ten gród Gnieznem. Na pamiątkę tamtego wydarzenia Lech przyjął znak białego orła na czerwonym tle, jako herb swojego państwa, a my jesteśmy potomkami Lecha.
Pytanie do opowiadania: Dlaczego trzeba szanować flagę?

„Kocham miejsce, w którym mieszkam!” – rozmowa na temat okolic miejsca zamieszkania dzieci.

Proszę porozmawiać z dzieckiem: Co znaczy słowo „ojczyzna”? (wszystko wokół nas) Co dla nas jest „małą ojczyzną”? (dzieci wymieniają wszystkie elementy, które kojarzą im się z miejscem zamiesz­kania).
 https://pl.wikipedia.org/wiki/Herb_Lublina#/media/Plik:POL_Lublin_COA_1.svg
 Proszę pokazać dziecku herb Lublina -  miasta w którym państwo mieszkcie
http://e-kolorowanka.pl/herby-miast-kolorowanki/7163-herby-miast-kolorowanka-9.html
Kolorowanka – herb